Βιβλίο: «Η γενιά της κατοχής και της αφθονίας»

Παναγιώτης Νικολαΐδης, «Η γενιά της κατοχής και της αφθονίας», εκδόσεις Διόραμα, Λευκωσία, Μάιος 2018, σ. 144 Ο ρόλος του κριτικού (ή «κριτικογράφου»: όρος –αδόκιμος ίσως– που προτιμώ) είναι να δυναμιτίζει τα «ζωντανά» κείμενα και αυτός του δοκιμιογράφου είναι να θεμελιώνει την έκρηξή τους. Ο Παναγιώτης Νικολαΐδης, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ακροβατεί και στα δυο, καταφέρνοντας να ισορροπήσει τις δύο αυτές, τόσο ομόρροπες όσο και … Συνεχίστε την ανάγνωση Βιβλίο: «Η γενιά της κατοχής και της αφθονίας»

Η επιστήμη της ψυχολογίας στις σύγχρονες κοινωνίες

Η ψυχολογία με τη σύγχρονή της μορφή έχει πλέον καθιερωθεί στην καθημερινότητα του ανθρώπου. Από τους τομείς της εργασίας και της εκπαίδευσης μέχρι τις πολυεθνικές εταιρείες και τα σώματα ασφαλείας, ο ρόλος του ψυχολόγου, είτε ως ερευνητή είτε ως «μαχόμενου» είτε ο συνδυασμός και των δύο, είναι επιβεβλημένος. Αναπόφευκτα, όπως συμβαίνει συνήθως, η καθιέρωση της ψυχολογίας ως επιστήμης αλλά και του ρόλου του ψυχολόγου στην … Συνεχίστε την ανάγνωση Η επιστήμη της ψυχολογίας στις σύγχρονες κοινωνίες

«Κάρτα φιλάθλου» ή ολοκληρωτισμός;

Άδειες κερκίδες, μίζερα γήπεδα και μια γενική κατάθλιψη στον κόσμο του κυπριακού ποδοσφαίρου. Αυτά κατάφερε μέχρι τώρα η περιβόητη κάρτα φιλάθλου που δήθεν εφαρμόζεται ως μέτρο καταπολέμησης της γηπεδικής βίας. H βία στα γήπεδα είναι ένα φαινόμενο που σήμερα ταλανίζει την κοινωνία μας και η προσπάθεια καταπολέμησής της είναι σαφώς αναγκαία. Πολλές φορές, εν τούτοις, η πολιτεία καταχράται της νομοθετικής της εξουσίας και στο όνομα … Συνεχίστε την ανάγνωση «Κάρτα φιλάθλου» ή ολοκληρωτισμός;

Το λευκό κοστούμι

Ο Μαραντόνα είχε πει κάποτε ότι ακόμα κι αν φορούσε ένα πανάκριβο λευκό κοστούμι κι έβλεπε μια λασπωμένη μπάλα να έρχεται προς το μέρος του ψηλά στον αέρα, θα τη σταματούσε με το στήθος του, αδιαφορώντας για λεκέδες και περίεργα βλέμματα. Τον φαντάστηκα να το κάνει. Έτσι, ένας από τους καλύτερους κατάφερε, μπορεί και άθελά του, να περιγράψει την ουσία του ποδοσφαίρου. Έβαλα και τον … Συνεχίστε την ανάγνωση Το λευκό κοστούμι

Διηγώντας τα να κλαις…

* Έθεσαν κριτήρια, λένε, για την απονομή προεδρικής χάρης σε φυλακισμένους, ένα εκ των οποίων επέτρεψε σε καταδικασμένο παιδεραστή να καταστεί δικαιούχος. Προνόησαν, οι «ειδήμονες», αν το θύμα είναι πάνω από δεκατριών χρόνων, ο παιδεραστής να δικαιούται προεδρική χάρη. Δεκατριών! Και προσπαθούν να μας πείσουν ότι αυτός ο τόπος έχει σωτηρία. Όταν η πολιτεία δεν προστατεύει τα παιδιά από κάθε είδους κακοποίηση, είτε αυτά είναι … Συνεχίστε την ανάγνωση Διηγώντας τα να κλαις…

Η προσφυγική κρίση: Η παιδεία ως μέσο ένταξης ή αποκλεισμού

Κρίση πολιτική, κοινωνική – ανθρωπολογική ή ανθρωπιστική; Μέχρι κάποιους μήνες πριν, η επαφή της κυπριακής κοινωνίας με τις σύγχρονες προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές γινόταν μέσω των ελλαδικών και ευρωπαϊκών τεκταινομένων. Ιδίως μετά την έκρηξη του 2015, κανείς δεν μπορούσε να μη συνταραχθεί από τις εικόνες των εξαθλιωμένων Σύριων που έτρεχαν να γλυτώσουν από τις πολεμικές συγκρούσεις που μαίνονται ακόμη, λίγα χιλιόμετρα μακριά μας. Σήμερα, οι … Συνεχίστε την ανάγνωση Η προσφυγική κρίση: Η παιδεία ως μέσο ένταξης ή αποκλεισμού

Συλλογισμοί για τον ρόλο της πανελλήνιας Παιδείας

Μπορεί να ακουστεί εντελώς τυπικό, αλλά η ενασχόληση με την παιδεία πράγματι είναι ένα λειτούργημα. Παρ’ όλ’ αυτά, η έννοια αυτή στηλιτεύτηκε όσο καμιά άλλη τις τελευταίες δεκαετίες, καθώς ολόκληρη η κοινωνία βυθιζόταν μέσα σε μια άκρατη χρησιμοθηρία. Ένας χυδαίος υλισμός την υποβίβασε στον ρόλο μιας «δουλιάς», για να θυμηθούμε και μια παλιά κκέδικη ορθογραφία. Έτσι, οι περισσότερες «κρίσεις στην παιδεία» καταλήγουν να αφορούν ζητήματα … Συνεχίστε την ανάγνωση Συλλογισμοί για τον ρόλο της πανελλήνιας Παιδείας